۶۱۳
خب امشب اومدم که یه درس زندگی دیگه بهتون بدم عزیزان:
«هیچ رسانهی بیطرفی وجود نداره.»
حیات رسانهها وابسته به تأمینکنندههای مالیِ پشتِ ماجراست. و هر رسانه در راستای منافعِ تأمینکنندهی مالی خودش عمل میکنه. پس وقتی پای بیبیسی، اخبار صداوسیما و ایراناینترنشنال نشستی، باید این رو بدونی.
اگه فرض رو بر این بذاریم که ما رسانهها رو برای پیداکردن حقیقت دنبال میکنیم، باید بدونیم که تعهدی به یک رسانهی خاص برای باورکردن اخبارش نداریم. باید حقیقت رو با کنار هم گذاشتن شواهد، در نظر گرفتن تامینکنندههای مالی پشت ماجرا و اینکه اون خبر به ضرر چه کسی تموم میشه، پیدا کنیم.
مثلاً وقتی خبر کشتهشدن یک نفر رو در آشوبهای اخیر میشنویم و میخوایم ببینیم که چه کسی اون رو کُشته [اگه از حملهکنندگان به مکانهای نظامی و سلاخیکنندگان نیروهای امنیتی نباشه]، از نظر بیبیسی فارسی و ایراناینترنشنال همیشه همه رو جمهوری اسلامی کُشته، ولی باید هنگام پیداکردن قاتل به این توجه کنیم که کُشتهشدن افراد به ضرر حکومت ایران تموم میشه یا اسرائیل و آمریکا.
- ۰۴/۱۰/۲۸
اینترنشنال الان دیگه زیاد خواهان نداره. خصوصا بعد جنگ دوازده روزه یه طوری رو بازی کرد که خیلیا رو دیدم گفتن دیگه نگاش نمیکنیم. ولی بیبیسی همچنان خیلی ریز و روانشناسانه داره میتازونه. یعنی ظاهرش اینه که بعضیا میگن دوطرفهست، ولی واقعیت اینه افسار هردو دست یک جریانه. ولی بیبیسی یک حس نخبگانی و همهچیزفهمی به مخاطبش میده که خودش یه بدبختی دیگهست. خرده رسانههای کانالها هم که بماند.