۴۵۴

این که دارم سعی می‌کنم یه چیزای مهمی رو دوباره تجربه کنم، خیلی برام جذابه. حس می‌کنم یه شانس دیگه به‌م داده‌شده. اما می‌تونم پختگی و خونسردی رواعصابی رو که محصول افزایش سنه رو حس کنم. 

۴۵۳

دیشب یکی از آدمای محترم و نجیبی که می‌شناختم، این دنیا رو ترک کرد. وقتی خبر رو شنیدم، گریه کردم. اما وقتی که رفتیم منزل‌شون برای عرض تسلیت، به محض ورود داشت خنده‌م می‌گرفت و به زور جلوی خنده‌ی خودمو گرفتم. نمی‌دونم چرا، ولی من توی موقعیت‌های زیادی چالش‌برانگیز و ناراحت‌کننده خنده‌م می‌گیره.

۴۵۲

امیدوارم در آینده‌ی زندگیم، اگه عمری باقی بود، آدمای درست‌درمون‌تری رو به عنوان «دوست» ملاقات کنم.

۴۵۱

دیگه یادم رفته حرفِ مشترک داشتن با یه نفر چه‌جوریه. 

۴۵۰

دیگه خسته‌ام از این شهر و از این دنیای وامونده ...